A jednak odjechała. Machnął ręką w stronę rozpędzonej maszyny uśmiechając się ironicznie. Bo skoro życie to żart, czemu by nie śmiać się w głos?
Niech widzą, jak się bawię!
To jeden z najlepszych dowcipów losu jaki kiedykowiek stanął mu na drodze.
Nawet, jeśli wróci do "domu" to nie będzie tego oddechu, bijącego serca obok czy spokojnego zamroczenia pocałunków... Może kiedyś minie ją przypadkiem i oby nie żałował. Oby wszystko się ułożyło, oby jej, oby jemu.
Ale nie od razu. Niech najpierw odżałują tego, co zniszczyli On będzie szwędał się po klubach, pocieszał uczuciami przypadkowych kobiet, pokaże tkwiącemu w swojej głwie wizerunkowi ukochanej, co straciła, od czego uciekła. Ona? Być może wróci do poprzedniego partnera, bogatego korporacyjnego rekina z nieprzeciętnym umysłem, czasem pomyśli, może będzie dumna z tego jaką podjęła decyzję, może zatęskni lub poczuje smak swojego życia.
- Nie becz głupia - Burknął, zamykając drzwi.
Ale po papierosa już nie sięgnął.
I tak po nią pojedzie. Tylko przestanie czuć. Tylko uwiwerzy w siebie, i wymyśli, co powie, kiedy znów się spotkają.